Zaman Tüneli

“Geçmisini bilmeyen gelecegine yön veremez.”diye baslarız ya tarih derslerimize. Tarih önemlidir ya güyaa! Önemli olan başka bir sey daha var aslında; bir milletin tarihinin savaslardan, antlasmalardan, zaferlerden ibaret olmadığı... Tarih bizlere tüm bunların yanı sıra bir yaşam bicimi, bir değerler bütünü, bir kültür mirası devreder. Tarihini bilmek demek aynı zamanda bunları da bilmek olmalıdır. “Nerde o eski sevdalar!”, “Nerde o eski bayramlar!”, “Nerde o eski dostluklar!” sorularının etrafımızda kol gezmesinin sebebi de budur, mantık hatalarıyla donatılmış yeşil çam filmlerini hala yüzünüzde şapşal bir gülümsemeyle izlememizin sebebi de… “Geri Kafalı” sözünün bir hakaret sayılmasıyla basladı yozlasma. Degerlerine baglı kalmak demode, anne-babadan ögrenilenler(!) kulak ardı oluverdi. Bir ömürlük tecrübeyle süslenmiş büyüklerin öğütleri sıkıntı kaynağı olup çıkmıştı bir anda bizler için. Evden kurtulmak için can atan çocuklar, akrabalarını tanımayan gençler, saflığı aptallıktan ayırd edemeyen nesiller türedi. Sevdiğinin gözlerinin içine bakmayı edepsizlik sayan, kapısının önünden geçerken görmüş olmayı tarif edilemez bir hediye gibi tüm gün, tüm gece kıpır kıpır yüreciğinde taşıyan delikanlılarımız, genç kızlarımız gitti, şehveti aşk sanan, yozlasmıs kültürlerine mediniyet diyen insanlar beliriverdi. “Bir kere sevilir.”sözü manasız, artık moda “kimse vazgeçilmez değildir.” Üniversite kantinlerinde son okuduğu kitapları tartışan, ülkenin geleceği için elinden geleni yapmaktan geri durmayacak insanlar gitti, eline kitap almamış, düşünmeye hiç zahmet etmemiş, konferanslar yerine boş lakırdıları, ama her zaman, tercih etmiş, fakat herşeyden haberdar ve herşey hakkında fikri olan filozofoslar önce düşünmeyi, sonra geleceğe dair umutları katletti. Kim demiş evrim diye birşeyin olmadığını. Darvin’in söylediği gibi olmasa da bir evrim muhakkak var, olmalı. Aksi takdirde bu denli kötüye gidişin, bu denli rahat kabul edilebilirliğinin başka bir açıklaması olamaz. Son olarak “Ne zaman tüneliymiş bee!”…